Fizjoterapia

Fizjoterapia funkcjonalna

Rozwój rehabilitacji, jako jednej ze specjalności medycznych, rozpoczął się po II wojnie światowej. Uznano ją wówczas, za integralną 3-cią fazę procesu terapeutycznego (obok diagnozowania i leczenia).

Patrząc na dzisiejsze społeczeństwo i jego rozwój fizyczny, można śmiało stwierdzić, iż ludzie coraz mniej w wolnym czasie uprawiają aktywny wypoczynek. Niejednokrotnie także charakter wykonywanej pracy sprzyja kontuzjom oraz rozwojowi chorób. W związku z tym, nasuwa się myśl doktora medycyny i filozofii – Wojciecha Oczko „Ruch zastąpi prawie każdy lek, podczas gdy żaden lek nie zastąpi ruchu.” Kontynuując ww. wątek można stwierdzić, iż nowoczesna fizjoterapia zmierza do tego, aby w bezpieczny i nieinwazyjny sposób działać profilaktycznie i terapeutycznie na zdrowie społeczeństwa.

Aktualny czas i kult do nauki sprzyja dziedzinie fizjoterapii. Przez ostatnie kilkanaście lat, fizjoterapia w Polsce poczyniła ogromne postępy. Polscy fizjoterapeuci pokonując kolejne kamienie milowe udowadniali, iż potrafią dokonać przełomu w procesie leczenia różnych jednostek chorobowych, wykorzystując przy tym wiedzę nabytą podczas studiów i rozwijaną następnie na specjalistycznych kursach, na których przedstawiane są nowoczesne sposoby walki ze schorzeniami.

Ciężka praca pacjenta z fizjoterapeutą pozwala na poprawę ogólnego stanu psycho-fizycznego i umożliwia osobie poddawanej terapii funkcjonalnie powrócić do społeczeństwa, do normalnego życia. To właśnie bowiem funkcja jest jednym z najważniejszych czynników podczas codziennego życia i na ten aspekt terapeuta w pierwszej kolejności powinien ukierunkować swoje działania, dobierając indywidualnie do pacjenta rodzaj technik terapeutycznych. Jest to możliwe dzięki rozwojowi nowych technik i metod, których celem jest podniesienie efektywności zabiegu, ograniczenie lub zniesienie dolegliwości bólowych, przekonanie pacjenta do sposobów leczenia – szczególnie zachowawczego i wzbudzenie jego zaufania do terapeuty. Rehabilitacja jest procesem medyczno – społecznym, który dąży do zapewnienia osobom poddawanym terapii godziwego życia w poczuciu pożyteczności społecznej i bezpieczeństwa społecznego oraz zawodowego.

Podczas wizyty pacjenta u fizjoterapeuty, terapeuta często nie jest w stanie przeprowadzić na odpowiednim poziomie terapii. Obwiązujące bowiem przepisy ograniczają możliwość działania terapeuty i zastosowana w pełni jego wiedzy i możliwości terapeutycznych. Niektóre bowiem terapie wymagają działania w systemie jednotygodniowym przez pewien okres czasu, bądź zastosowanie modyfikacji w przyjętych początkowo założeniach. Przyczyną tego jest to, iż struktura, jak i funkcja modulują się po każdej przeprowadzonej terapii, toteż niezwykle istotne jest, by każda kolejna wizyta była poprzedzona badaniem pacjenta i zastosowaniem terapii do aktualnie zastanej dysfunkcji, uwzględniając przy tym dotychczasowe postępy działań.

Z tego też względu umożliwienie odpowiedniej pracy terapeuty z pacjentem, ułożenie odpowiedniego programu terapeutycznego, ze szczególnym uwzględnieniem pracy nowoczesnymi technikami tj. :

– specyficzny wywiad fizjoterapeutyczny nakierunkowany na funkcje i jakość życia

– specjalistyczne badanie holistyczne

– przeprowadzenie próbnej terapii

– zaprogramowanie odpowiedniego działania terapeutycznego (składającego się na podejściu holistycznym i chiropraktycznym)

– zaprogramowanie odpowiedniej gamy ćwiczeń domowych zapewniających utrwalenie odzyskanej funkcji

pozwali na odpowiednie oddziaływania na organizm, uwzględniając odpowiednie ramy czasowe, które wynikają z przeprowadzonych terapii. 

Patrząc na całość rzeczy można śmiało stwierdzić, iż dopiero podchodząc w sposób nowoczesny, niekonwencjonalny, stosując nowoczesne techniki terapii tj. terapię manualną (tu znajduje się zbór koncepcji terapii manualnej oferujących stosowanie technik mobilizacyjnych lub manipulacyjnych stawów i tkanek miękkich), terapię funkcjonalną (np. PNF), stosując inne użyteczne narzędzia (m.in. kinesiology taping) oraz zaplanowanie treningu funkcyjnego, pozwoli na holistyczne spojrzenie na dolegliwości pacjenta szukając i lecząc przyczyny schorzenia.

Podejście terapeuty do pacjenta w sposób wyżej wskazany, bez narzuconych przepisami sposobów działań, umożliwi utworzenie pracowni fizjoterapii funkcjonalnej (tu wpisać proponowaną nazwę ). Pozwoli to na kompleksowe działania terapeutyczne, a w efekcie przyniesie wyższy stopień zadowolenia społeczeństwa z powodu lepszego dostępu do wykwalifikowanej kadry fizjoterapeutów, oferujący nowoczesną terapie na miarę światowego poziomu fizjoterapeutycznego.     

                      Opracował:

M. Oleszek