TERAPIA ZABURZONYCH PROCESÓW INTEGRACJI SENSORYCZNEJ rady dla nauczycieli

Nauczycielu,

Jeśli obserwujesz w grupie dzieci z zaburzeniami procesów integracji sensorycznej, poinformuj rodziców o swoich spostrzeżeniach. Zaburzona integracja sensoryczna powoduje specyficzne trudności u dzieci z wysokim IQ. Są to dzieci, które powinny sobie ze wszystkim świetnie radzić, a nie radzą sobie, bo mają problemy, których nikt wcześniej nie rozpoznał.

Pełna diagnoza SI składa się z trzech etapów: wywiadu z rodzicami, obserwowania dziecka i przeprowadzenia badania specjalistycznymi południowokalifornijskimi testami integracji sensorycznej. Testy te umożliwiają dokładne określenie jak przebiega odbiór i przetwarzanie informacji pochodzących z układu dotykowego, proprioceptywnego i równoważnego. Na ich podstawie terapeuta rozpoznaje umiejętności dziecka w zakresie planowania motorycznego, orientacji w ciele, wykonywania precyzyjnych ruchów i ich koordynacji ze wzrokiem. Po ustaleniu skąd biorą się poszczególne trudności dziecka, terapeuta układa indywidualny plan terapii. .

 Terapia SI polega na stopniowym udoskonalaniu tego, co wymaga poprawy. Dzieci uczą się prawidłowego różnicowania bodźców, planowania ruchów ciała, zaczynają akceptować wrażenia, których wcześniej unikały, bardziej rozumieją to co się z nimi dzieje i lepiej sobie z tym radzą. Zajęcia z terapeutą dają wiele pożądanych efektów. Dzieci nadpobudliwe stają się spokojniejsze, a te, które unikały ruchu, przestają się go obawiać. Zmniejsza się intensywność poszukiwania specyficznych wrażeń lub unikania tych, które konieczne są do prawidłowego rozwoju.

Anna Dobosz